LUDOVICA LUXURY -BUITEN SLAAN -mobiel

Italiaans sprekend. aan de rand van een luxe villa glinstert de zon op het azuurblauwe water terwijl wij, twee meesteressen, onze slaaf observeren die aan een Sint-Andrieskruis is gebonden. hij pronkt met een zelfvoldane grijns: “ik ben bestand tegen de zweep, dat zullen jullie zien!” Ik hef een wenkbrauw op, een scherpe glimlach krult om mijn lippen. “Oh, echt? Laten we dat testen,” zeg ik, terwijl ik mijn flogger oppak, waarvan de leren staarten in de warme lucht zwaaien. ik begin, hem op te warmen met ritmische slagen, de flogger fluitend en knallend tegen zijn huid, waardoor hij samenkrimpt. elke impact weerklinkt door de stille tuin, zijn lichaam spant zich tegen de touwen. “Is dat alles wat je hebt?” daag ik uit, terwijl ik de slagen intensifieer. dan geef ik het over aan mijn vriendin, die haar single tail met een wrede grijns hanteert. de zweep snijdt door de lucht als een bliksem, en laat precieze sporen op zijn rug achter. hij kronkelt, kreunt, maar kan het niet aan: na een paar slagen breekt hij, zijn bravade valt in erbarmelijk gehuil. “Dacht je dat je ons zou imponeren?” lach ik, met gekruiste armen, terwijl de zon het kruis verlicht. we laten hem daar, gebonden, zwetend en verslagen, zijn trots in stukken. “Praat de volgende keer minder,” voegt mijn vriendin toe, terwijl we weggaan, het geluid van onze hakken weerklinkt op de marmeren vloer.