Kruip verliezer

Kruip. Dat is alles waar je goed voor bent. Niet staan. Niet praten. Niet denken. Gewoon kruipen naar mijn voeten zoals de pathetische verliezer die je bent. Kijk naar jezelf. Zwak. Gehoorzaam. Wanhopig. Smeken om aandacht terwijl ik lach om hoe ver je bent gevallen. Je knieën zouden nu blauw moeten zijn. Je mond droog van het smeken. Je lul pijn doet omdat je genegeerd wordt. Dat is wat ik wil. Dat is wat je verdient. Het kan me niet schelen hoe veel pijn het doet. Het kan me niet schelen hoe veel je huilt. Je zult voor mij kruipen. Je zult voor mij knielen. Je zult alles overhandigen en nog steeds smeken om te blijven. Hier is geen vrijheid. Alleen mijn laarzen. Mijn regels. Mijn plezier. Dus kruip. Als een verdomde verliezer. Als het ding dat je altijd al had moeten zijn.