NAT EN BANG

Ik geniet echt van het gevoel van oprechte angst. Je bang zien maakt me zo opgewonden, en weten dat je me genoeg vertrouwt om ruimte voor zo'n terreur toe te staan, is zo'n mooie zaak. Mijn slaaf is al bang voor water en niet kunnen ademen onder water, maar hij laat me zijn grenzen verleggen en laat zich in deze wereld van angst, vertrouwen en gehoorzaamheid smelten. Dit is een echt authentiek moment, niet geschreven en volledig echt, terwijl ik hem begeleid door een van zijn grootste angsten en we beiden genieten van het gevoel dat we die grenzen verleggen en een nieuw en bevredigend terrein betreden. Ik heb hem gebonden met grote zware kabelbinders en geblinddoekt met zijn eigen ondergoed, verzegeld met een laag tape. Hij is met een kap bedekt en onbeweeglijk, liggend op de bodem van een groot bad terwijl ik langzaam het water laat vullen, dreigend om hem op elk moment te overmeesteren. Door de kap en het geluid van het water kan hij me nauwelijks horen terwijl ik hem aanmoedig om zich voor mij in te spannen, maar hij probeert het toch. Het water stijgt en de spanning bouwt op terwijl hij zo bang wordt voor wat komen gaat. Ik voed me met zijn angst en maak hem sterker door deze daad van intense toewijding. Hij overwint zijn angst omdat ik hem dat heb gezegd, en we zijn er allebei gelukkiger om. Hoe ver zou jij gaan om je onderwerping te bewijzen?