We werden bijna betrapt

Milfycalla was met haar baas bij de spoorlijn, genietend van een mooie dag. Ze had de laatste tijd hard voor hem gewerkt, en hij had haar een beloning beloofd. Dus toen hij voorstelde om een pauze te nemen en naar buiten te gaan, was ze meer dan blij om in te stemmen. Ze waren aan het praten en lachen toen Milfycalla plotseling de hand van haar baas op de achterkant van haar hoofd voelde. Voordat ze het wist, duwde hij haar naar beneden op haar knieën en leidde hij haar hoofd naar zijn schoot. Ze realiseerde zich wat hij wilde en begon hem een orale bevrediging te geven. Juist toen ze er helemaal in zat, kwamen er twee treinen met een denderend geluid langs hen op de rails. Mensen in de trein keken uit de ramen, en Milfycalla vreesde dat ze op heterdaad betrapt zouden worden. Ze trok zich snel terug van haar baas en stond op, terwijl ze probeerde casual te lijken alsof er niets was gebeurd. Gelukkig leek niemand hen op te merken, maar Milfycalla's hart bonsde terwijl ze de treinen in de verte zag verdwijnen. Ze keek naar haar baas met een mengeling van verlegenheid en opluchting, maar hij glimlachte alleen maar begrijpend naar haar voordat ze weer naar binnen gingen.