"Middelvinger Chaos" [FEMDOM]

Ik houd beide middelvingers omhoog en glimlach terwijl ik de wanhoop in je ogen observeer. Je bent zo zielig, zo volkomen hopeloos, dat je zelfs het kleinste beetje aandacht van mij nodig hebt - vooral als het verpakt is in vernedering. Je een middelvinger opsteken is alles wat nodig is om je zwak te maken, om je aan je plaats te herinneren. Je krijgt hierop een kick, om vernederd te worden, om te weten dat je nooit meer dan mijn minachting zult hebben. Ik lach, schud mijn hoofd en geniet van hoe gemakkelijk je instort. Je verdient mijn aanraking, mijn woorden of zelfs mijn tijd niet... maar ik blijf je plagen met wat je nooit zult hebben, alleen om te zien hoe je je wringt.