SexArt: Symfonie met Suzie

Symfonie markeert een belangrijke mijlpaal in de esthetische evolutie van regisseur Andrej Lupin. Van het eerste frame tot het laatste is deze Sapphische pas de deux intens intiem en onophoudelijk romantisch. De klassieke smaak van de soundtrack die door de film is geweven, zet de toon, en de meesterlijke cinematografie, die dichtbij komt voor schilderachtige, evocatieve close-ups van gezichten, of bovenlangs glijdt voor een engelachtig uitzicht op een prachtig mooi liefdesintermezzo, betovert het oog en inspireert de verbeelding. Maar het zijn de twee sterren van de film - Suzie Carina en Iwia A - die zoveel oprechtheid, passie en natuurlijke schoonheid in Lupins creatie blazen. Er is geen verhaal, geen dialoog, geen narratief, en dat is ook niet nodig. We weten niet wat deze koppels bij elkaar heeft gebracht, maar we begrijpen onmiddellijk de kracht van hun verbinding en hun overweldigende verlangen naar elkaar. 'Symfonie' ontvouwt zich geleidelijk. Terwijl Suzie en Iwia kussen en strelen, voelen we dat ze elk moment, elke aanraking, elke blik, elke glimlach genieten. En, volgens de structuur van een orkestwerk, is er een prelude, gevolgd door twee bewegingen en een korte en uitzonderlijk mooie coda. Suzie zorgt goed voor Iwia terwijl ze liefde maakt, en het plezier dat ze ervaart is net zo groot als het plezier dat ze geeft. In de tweede beweging is Iwia even toegewijd aan het geven van genot aan haar geliefde, en het resultaat is zeker orgasmisch, maar ook diep teder en liefdevol. Passioneel, oprecht en mooi in elk aspect, is 'Symfonie' een moderne klassieker van kunstzinnige, stijlvolle en romantische erotiek.